Konya’nın Karatay ilçesinde, sahipsiz köpeklerin saldırısına uğrayan küçük bir çocuğun hayatını kaybetmesi hepimizi derinden sarstı. Bir çocuğun sokakta güven içinde yürüyememesi, ailesinin evladını kaybetmesi, toplum olarak bizim de bu duruma hâlâ kesin bir çözüm bulamamış olmamız vicdanlarımızı sızlatmalı.
Başıboş köpekler meselesi, yalnızca “hayvan severlik” ya da “insan hayatı” ikileminde tartışılacak kadar sığ bir konu değildir. Bu, aynı zamanda bir kentleşme, hukuk, ahlak ve insanlık meselesidir.
Sokakta Başıboş Köpek Olmaz!
Bazı kesimler, başıboş köpeklerin sokakların doğal bir parçası olduğu fikrini savunuyor. Ancak hiçbir modern ülkede sahipsiz hayvanların kontrolsüz bir şekilde sokaklarda dolaşması normal kabul edilmez. Avrupa’da ya da Amerika’da sahipsiz köpekleri sokakta göremezsiniz çünkü orada hayvan hakları kadar insan hakları da korunur.
Bu ülkelerde, sahipsiz hayvanlar barınaklara alınır, kısırlaştırılır, sahiplendirilir ve eğer sahiplenilmeyecekse insani şartlarda bakılır. Tehlikeli olanlar ise toplum güvenliği açısından kontrollü bir şekilde tutulur. Hiçbir medeni toplum, insan hayatını riske atan bir düzeni kabul etmez.
Batı’da Hayvanseverlik: Sorumluluk Almakla Olur
Bizde hayvanseverlik, çoğu zaman sokaktaki köpeklere yemek bırakıp “Ben hayvanları seviyorum” demekle sınırlı kalıyor. Oysa gerçek hayvanseverlik, o hayvanın tüm bakımını, sağlığını ve güvenliğini üstlenmekle olur. Avrupa’da bir hayvan sahiplenmek, aynı zamanda ona güvenli bir yaşam sağlama sorumluluğunu da almak demektir. Kimse, “Ben bu köpeği seviyorum” diyerek onu sokağa salamaz.
Peki bizde ne oluyor? Belediyeler yeterli barınak kurmuyor, halk hayvan sahiplendiğinde sorumluluk almıyor, sahipsiz hayvanlar artıyor ve sonunda ne insanlar ne de hayvanlar güvende oluyor.
Çözüm Ne Olmalı?
1. Barınak ve Sahiplendirme Sistemi Güçlendirilmeli
Avrupa’daki gibi devlet destekli, sıkı kurallarla işleyen barınaklar kurulmalı. Sahipsiz hayvanlar, uygun barınaklara alınmalı ve sahiplendirme süreci teşvik edilmelidir.
2. Kısırlaştırma Seferberliği Başlatılmalı
Kontrolsüz üremenin önüne geçmek için tüm sahipsiz köpekler kısırlaştırılmalı. Aksi takdirde her yıl daha fazla köpek sokaklara düşecek ve tehlike büyüyecektir.
3. Sahiplenme Bilinci Geliştirilmeli
Sokaktan bir köpeği beslemek yerine, sahiplenip ona tam anlamıyla bakmak teşvik edilmelidir.
4. Belediyeler ve Devlet Kurumları Aktif Rol Almalı
Bu mesele sadece gönüllülere bırakılmamalıdır. Belediyeler, sahipsiz hayvanları koruma ve toplum güvenliğini sağlama sorumluluğunu yerine getirmelidir.
Sonuç: İnsan ve Hayvan İçin Güvenli Bir Toplum
Ne insanlar köpeklerden korkarak yaşamak zorunda ne de köpekler aç, susuz ve saldırgan hâlde sokaklarda yaşamak zorunda. Gerçek hayvanseverlik, hem hayvanları hem insanları koruyan bir sistem kurmaktan geçer. Bir çocuğun daha can vermemesi, bir köpeğin daha açlıktan ya da hastalıktan ölmemesi için artık bu sorunu ciddiyetle ele almak zorundayız.
Sokakta başıboş köpek olmaz. İnsan da, hayvan da hak ettiği gibi yaşar. Tercih bizim
