Futbolumuzda yıllardır dönen bir tartışmadır: “İstanbul’un üç büyüğüne alternatif Anadolu’dan bir büyük çıkar mı?” Cevap, kısa ve net: Trabzonspor hariç, hayır! Çünkü büyük olmak, sadece kupa kazanmakla ilgili değil; kültürle, süreklilikle, şehirle bütünleşmiş bir kimlikle ilgilidir.
Trabzonspor, 1967’de kurulduğu günden beri bu kimliği inşa etti. Süper Lig’de 7 kez şampiyon oldu, Anadolu’dan bu başarıyı yakalayan tek kulüp olarak futbol tarihimize geçti. Şampiyonlukları kadar, kendi taraftar kültürünü yaratması, bir futbol felsefesi ortaya koyması onu “büyük” yapan temel faktörler oldu. Şehrin tüm damarlarında bordo-mavi kan akar. Tribünlerdeki bağırıştan sokaktaki çocukların formasına kadar bu aidiyet hissedilir.
Samsunspor da köklü ve tutkulu bir kulüptür, bunda şüphe yok. 1965’te kuruldu, 1980’li ve 90’lı yıllarda ligde ses getirdi, Balkan Kupası’nı kazandı. 1989’da yaşanan acı trafik kazası Türkiye’nin futbol hafızasında derin izler bıraktı. Ve son yıllarda Yüksel Yıldırım’ın liderliğinde yeniden ayağa kalktı. Kulübü 2. Lig’den alıp Süper Lig’e taşıyan Yıldırım, “Türkiye’nin 7. büyüğü olacağız, önce Avrupa’ya sonra Süper Lig şampiyonluğuna oynayacağız” diyor. Ne güzel hedefler!
Ancak büyük olmak sadece hedef koymakla olmuyor. Öyle olsaydı Başakşehir de şampiyonluğunun ertesi günü büyük olurdu. Bursaspor, 2010’da şampiyon oldu ama şu an 3. Lig’de mücadele ediyor. Üstelik hâlâ 30 bin kişilik seyirciyle maç oynuyor. Ama kültürel olarak büyüklüğü taşımakta zorlandı. Çünkü statta 30 bin kişi olması, kulübün ruhunun derinlerde bir yere yerleşmesini sağlamıyor. Sadece kalabalık olmak yetmez; şehirle bütünleşmiş bir futbol kimliğine ihtiyaç var.
Samsunspor’un Galatasaray’la önceki gün oynadığı maçtaki silik futbolu ve kulüp başkanının “Galatasaray benim ikinci takımım” açıklaması, büyük olma iddiasına ters bir duruş sergiliyor. Büyük takım, bir başka kulübün gölgesinde konumlanmaz. Yönetimsel söylem ile saha içi duruş çelişirse, hedeflenen “büyüklük” ancak hayal olarak kalır.
Bu yüzden Trabzonspor, hâlâ ve tek başına Anadolu’nun büyüğüdür. Çünkü o sadece şampiyon olmuş bir takım değil; bir şehrin ruhunu, bir bölgenin kimliğini sahaya yansıtan bir kültürdür. Samsunspor değerli bir kulüp olabilir, hatta zaman zaman şampiyonluk mücadelesi bile verebilir. Ama futbol tarihinde büyük olmak başka bir şeydir. Kupayla değil, aidiyetle, ruhla, süreklilikle ölçülür.
Kısacası: Şampiyon olmak ayrı, büyük olmak apayrı bir hikâyedir.
