

İstanbul’da 12’nci Samsun Tanıtım Günleri gerçekleştirildi. Samsun Sivil Toplum Kuruluşları Konfederasyonu (SAMKON) öncülüğünde düzenlenen organizasyonda Samsun’un yöresel lezzetleri, kültürü, folkloru ve ilçeleri bir kez daha İstanbullularla buluştu. Stantlar kuruldu, ikramlar yapıldı, türküler söylendi, horonlar çekildi. Samsun’un tanıtımı için güzel görüntüler ortaya çıktı.
Ancak artık biraz da alkışların, konserlerin, stantların ve fotoğraf karelerinin ötesine geçmemiz gerekiyor. Çünkü ortada cevap bekleyen çok daha önemli bir soru var:
Bugüne kadar 11 kez düzenlenen Samsun Tanıtım Günleri, İstanbul’daki Samsunlulara ve Samsun’a ne kazandırdı ki 12’ncisi yeni bir kazanım getirsin?
Bu soruyu sormak organizasyona karşı çıkmak değildir. Tam tersine, yapılan işin daha anlamlı, daha verimli ve daha sonuç odaklı olmasını istemektir.
413 BİN SAMSUNLU, AMA NE KADAR GÜÇ?
Önce rakamlara bakalım.
TÜİK’in 2025 yılı Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi verilerine göre İstanbul’un nüfusu 15 milyon 754 bin 53 kişiye ulaştı. İstanbul’da nüfusa kayıtlı Samsunluların sayısı ise 413 bin 585. Bu rakamla Samsun, İstanbul’da en fazla hemşehrisi bulunan iller arasında dokuzuncu sırada yer alıyor.
Samsun Halk Gazetesi+1
Bu, İstanbul nüfusunun yaklaşık yüzde 2,63’ü demek. Başka bir ifadeyle İstanbul’da her 100 kişiden yaklaşık 2,6’sı Samsun nüfusuna kayıtlı.
Üstelik bu rakam, yalnızca nüfus kütüğünde Samsun yazanları kapsıyor. Samsun kökenli olup başka illere kayıtlı olanları hesaba katmıyor.
Şimdi düşünelim: Bir şehirde yüz binlerce hemşehriniz var. Dernekleriniz, federasyonlarınız, konfederasyonunuz, iş insanlarınız, bürokratlarınız, akademisyenleriniz ve siyasetçileriniz var. Yıllardır toplantılar yapıyor, geceler düzenliyor, tanıtım günlerinde bir araya geliyorsunuz.
Peki bütün bu potansiyel neden güçlü bir ortak iradeye dönüşemiyor?
İstanbul’un yönetiminde, siyasetinde, belediyelerinde ve karar mekanizmalarında Samsunluların ağırlığı neden nüfuslarıyla orantılı değil?
Sayı var, kalabalık var, organizasyon var. Peki sonuç nerede?
SİYASETTE NEDEN YETERİNCE YOKUZ?
Asıl üzerinde durulması gereken meselelerden biri de siyasi temsil.
İstanbul’da yüz binlerce Samsunlu yaşamasına rağmen bu nüfusun siyasi ağırlığının aynı ölçüde hissedildiğini söylemek mümkün mü?
Samsunlular, İstanbul’da belediye başkanlığı, belediye meclis üyeliği, siyasi parti yönetimleri ve önemli karar mekanizmalarında ne kadar etkili?
Elbette farklı siyasi partilerde görev yapan, belediyelerde ve kamu kurumlarında bulunan Samsunlu isimler var. Ancak mesele birkaç kişinin bireysel başarısı değil. Mesele, yüz binlerce insanın ortak gücünün kurumsal bir temsile dönüşüp dönüşmediğidir.
Bir hemşehri topluluğunun gücü yalnızca kaç kişinin aynı salonda toplandığıyla ölçülmez. O topluluğun ortak taleplerini kimin dile getirdiği, bu taleplerin hangi makamlara taşındığı ve ne kadarının hayata geçirildiğiyle ölçülür.
İstanbul’da daha az sayıda hemşehrisi bulunan bazı illerin siyasi ve bürokratik temsil konusunda daha görünür olabilmesi de üzerinde düşünülmesi gereken bir konudur.
Demek ki mesele yalnızca nüfus değildir. Örgütlenme biçimi, ortak hareket edebilme kültürü, nitelikli insan kaynağını değerlendirme ve doğru zamanda doğru adımları atabilme becerisidir.
TANITIM GÜNLERİ Mİ, HEMŞEHRİ BULUŞMASI MI?
Tanıtım günlerinin elbette bir değeri var. Samsun’un kültürünün, mutfağının, tarihinin ve turizm potansiyelinin tanıtılması önemlidir. İstanbul’da yaşayan Samsunluların bir araya gelmesi, memleket hasreti gidermesi, esnafın ürünlerini tanıtması da küçümsenemez.
Ancak dört gün süren bir organizasyonun başarısını yalnızca ziyaretçi sayısıyla, konserlerle, stantlarla ve çekilen fotoğraflarla değerlendiremeyiz.
Tanıtım günleri, bir şehrin kendisini tanıtmasının ötesinde, o şehrin insanlarının birbirleriyle buluştuğu, ekonomik ilişkiler geliştirdiği, ortak projeler ürettiği ve yaşadıkları şehirde söz sahibi olabilmek için güç birliği yaptığı platformlara dönüşmelidir.
Peki bugüne kadar böyle bir model oluşturulabildi mi?
İstanbul’daki Samsunlu iş insanlarını bir araya getiren, Samsun’a yatırım kazandıran, gençlere iş ve eğitim imkânları sunan, İstanbul’daki Samsunlu bürokratların ve akademisyenlerin birikiminden yararlanan kalıcı bir yapı oluşturulabildi mi?
Her yıl tanıtım günleri düzenleniyor ama bu organizasyonların ardından kamuoyuna açıklanan, hedefleri ve gerçekleşmeleri gösteren bir kazanım raporu var mı?
Yoksa her yıl aynı görüntülerle, aynı konuşmalarla, aynı etkinliklerle dostlar alışverişte görsün anlayışıyla mı hareket ediyoruz?
ARTIK HEDEF KOYMAK GEREKİYOR
SAMKON başta olmak üzere İstanbul’daki Samsun sivil toplum kuruluşlarının önünde önemli bir fırsat bulunuyor. Bu potansiyeli doğru değerlendirmek için artık farklı bir anlayışa ihtiyaç var.
Örneğin;
İstanbul’daki Samsunlu iş insanlarını bir araya getiren güçlü bir iş dünyası platformu kurulmalı.
İstanbul’daki belediyelerde ve siyasi partilerde Samsunluların temsili için ortak bir çalışma yürütülmeli.
Genç Samsunluların eğitim, istihdam ve kariyer gelişimine yönelik projeler hazırlanmalı.
İstanbul’daki Samsunlu akademisyenler, bürokratlar ve uzmanlar Samsun’un kalkınması için ortak projeler üretmeli.
Her tanıtım gününün sonunda ekonomik, sosyal ve siyasi kazanımları ortaya koyan bir faaliyet raporu yayımlanmalı.
Bunlar hayata geçirilirse tanıtım günleri yalnızca dört günlük bir etkinlik olmaktan çıkar, yılın tamamına yayılan bir dayanışma ve kalkınma hareketine dönüşür.
SAMSUNLULAR ARTIK SONUÇ GÖRMEK İSTİYOR
Kimse yanlış anlamasın. Mesele SAMKON’un düzenlediği etkinliği eleştirmek ya da yapılan çalışmaları değersizleştirmek değil. Mesele, bu kadar büyük bir insan kaynağının neden daha güçlü sonuçlar üretemediğini sorgulamaktır.
İstanbul’da 413 bin 585 Samsunlu yaşıyor. Bu, azımsanacak bir topluluk değil. Doğru örgütlendiğinde İstanbul’un sosyal, ekonomik ve siyasi hayatında ciddi bir ağırlık oluşturabilecek bir güçten söz ediyoruz.
Ancak bu gücün ortaya çıkabilmesi için önce kişisel hesapların, dar çevre ilişkilerinin ve kurumlar arasındaki rekabetin bir kenara bırakılması gerekiyor.
Samsunluluk yalnızca aynı şehirde doğmuş olmak değildir. Aynı zamanda ortak bir gelecek için birlikte hareket edebilmektir.
On iki kez tanıtım günleri düzenlemek elbette bir başarıdır. Fakat asıl başarı, on iki organizasyonun sonunda İstanbul’da Samsunluların daha güçlü temsil edilmesi, Samsun’a daha fazla yatırım gelmesi, gençlerin önünün açılması ve hemşehrilerin yaşadıkları şehirde daha fazla söz sahibi olmasıdır.
Artık kaçıncı tanıtım gününün düzenlendiğini değil, kaç somut kazanım elde edildiğini konuşmalıyız.
Çünkü İstanbul’da yüz binlerce Samsunlu yaşarken hâlâ bu nüfusun gücünü ortaya koyamamışsak, sorun nüfusun azlığında değil, bu nüfusu ortak bir güce dönüştüremeyen anlayıştadır.
Ve artık şu soruyu sormanın zamanı gelmiştir:
Samsunlular İstanbul’da bu kadar kalabalıkken neden bu kadar etkisiz?



